PL | EN

Czarne dziury, nowe układy planetarne i znikające planety

Gwiazda S2 krąży wokół supermasywnej czarnej dziury o nazwie Sagittarius A*, w środku Drogi Mlecznej, ulegając tzw. precesji Schwarzschilda – jej orbita jest zgodna z zasadami ogólnej teorii względności, a nie grawitacji newtonowskiej. Według ogólnej teorii względności związana orbita jednego obiektu wokół drugiego nie jest zamknięta i ulega przemieszczaniu precesji do przodu w płaszczyźnie ruchu. Tak właśnie zachowuje się orbita gwiazdy S2. To pierwsza obserwacja tego efekt w przypadku orbity gwiazdy krążącej wokół czarnej dziury. W Układzie Słonecznym efekt ten jest widoczny w przypadku orbity Merkurego, co w 1915 r. obliczył Albert Einstein.

Astronomowie badający fale grawitacyjne po raz pierwszy zaobserwowali zderzenie dwóch czarnych dziur, których masy bardzo się różniły. Pierwsza z nich miała masę ok. 8 mas Słońca, a druga była prawie 4 razy większa (31 mas) Słońca. Ta różnica sprawiła, że ​​większa czarna dziura zniekształciła przestrzeń wokół siebie, więc druga czarna dziura przestała poruszać się po trajektorii idealnej spirali. Obserwacje pozwolą lepiej zrozumieć historię tworzenia się czarnych dziur oraz ich orbit, oraz przyczynić się do powstania nowego sposobu mapowania ekspansji wszechświata.

Naukowcy odkryli układ gwiezdny, oddalony o 88 lat świetlnych od Ziemi, złożony z gwiazdy o nazwie HD 158259 i sześciu planet, które poruszają się po orbitach wokół gwiazdy w niemal idealnym rytmie 3:2. Gdy planeta najbliższa HD 158259 wykonuje trzy okrążenia wokół tej gwiazdy, w tym samym czasie druga najbliższa HD 158259 planeta wykonuje mniej więcej dwa okrążenia wokół tej gwiazdy. Gdy druga planeta skończy trzecie okrążenie, trzecia będzie mieć za sobą dwa okrążenia. Ten wzór powtarza się wobec wszystkich kolejnych planet.

Astronomowie uważają, że odkryta w 2008 r. egzoplaneta Dagon (Fomalhaut b) – obecnie już niewidoczna była w rzeczywistości chmurą pyłu powstałą w wyniku kolizji kosmicznej dwóch lodowych ciał niebieskich. Obserwacje Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, dzięki którym odkryto Dagona, mogą posłużyć więc do analizy kolizji ciał niebieskich oraz ewolucji egzoplanet i układów gwiezdnych.

Więcej informacji: Technologia
Hej! Zainteresował Cię nasz Magazyn? Możesz otrzymywać go regularnie. Podaj swój adres e-mail, a co piątek trafi do Ciebie nasz przegląd istotnych i sprawdzonych informacji ze świata. Miłego czytania!
Naciskając „Zapisz się”, wyrażam zgodę na przesyłanie newslettera przez Outriders Sp. not-for-profit Sp. z o.o. i akceptuję regulamin.
Czytaj również
Magnetar, najstarszy kwazar i śmierć galaktyki
Magnetar, najstarszy kwazar i śmierć galaktyki
Gdy w galaktyce przestają powstawać nowe gwiazdy, zaczyna ona umierać. Astronomowie obserwują taki właśnie proces w galaktyce, w której gwiazdy jeszcze się formują, ale kończy się już potrzebna do tego materia międzygwiazdowa (gaz z domieszką pyłu). Monitorowana galaktyka ID2299 powstała w wyniku zderzenia dwóch innych galaktyk, co zresztą jest przyczyną jej powolnego umierania. Do tej pory twierdzono, […]
Rywalizacja o wpływy w kosmosie
Rywalizacja o wpływy w kosmosie
Rosyjska Korporacja Państwowa ds. Aktywności Kosmicznej „Roskosmos” twierdzi, że prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump zamierza zawłaszczyć planety. Ma się to odbyć w ramach nowego zarządzenia o prowadzeniu komercyjnego wydobycia surowców mineralnych w kosmosie. USA nie uważają już przestrzeni kosmicznej za „globalne dobro wspólne”. „Próby zawłaszczenia przestrzeni kosmicznej i agresywne plany przejęcia terytoriów innych planet z […]
Para wodna w atmosferze planety leżącej poza naszym Układem Słonecznym
Para wodna w atmosferze planety leżącej poza naszym Układem Słonecznym
Naukowcy odkryli najbardziej masywną gwiazdę neutronową – pulsar milisekundowy o nazwie J0740+6620. Jego masa, przy średnicy 29 km, wynosi 2,14 masy Słońca. Kostka zbliżona wyglądem do kostki cukru, wykonana z masy tej gwiazdy, ważyłaby na Ziemi ok. 100 mln t (tyle samo, co cała populacja ludzka). Obserwacja J0740+6620 umożliwi lepsze poznanie gwiazd neutronowych: w jaki […]
Najnowsze odkrycia w Drodze Mlecznej
Najnowsze odkrycia w Drodze Mlecznej
Ok. 3,5 mln lat temu miała miejsce potężna eksplozja – znana jako rozbłysk Seyferta – w centrum Drogi Mlecznej, w pobliżu supermasywnej czarnej dziury – wynika z badań amerykańskich i australijskich naukowców. Wybuch wystąpił 63 mln lat po uderzeniu asteroidy, która spowodowała wyginięcie dinozaurów, a pierwsi przodkowie człowieka chodzili już po Ziemi. Efekt rozbłysku, dwa […]
Kolejne dowody na poparcie tezy o istnieniu dziewiątej planety w Układzie Słonecznym
Kolejne dowody na poparcie tezy o istnieniu dziewiątej planety w Układzie Słonecznym
Astronomowie znaleźli kolejne dowody na poparcie tezy o istnieniu dziewiątej planety w Układzie Słonecznym. Może ona mieć masę nawet 10 razy większą od Ziemi. Od trzech lat grupa astronomów z Uniwersytetu Michigan bada asteroidę o nazwie 2015 BP519. Obiekt znajduje się poza planetą Neptun, w odległości 55-krotnie większej niż dystans Ziemi do Słońca. Po przeprowadzeniu symulacji komputerowych […]
Pozostałe wydania