PL | EN

Mała epoka lodowcowa i Nieciągłość Gutenberga

Na początku XV w. w Europie trwała tzw. mała epoka lodowcowa przyniosła ona zwiększone zlodowacenie w górach, ekspansję lodu morskiego, nieurodzaj, głód i choroby. Zdaniem naukowców z University of Massachusetts pod koniec XIV w. nastąpił nieprzeciętnie silny transfer ciepłej wody morskiej na północ naszej planety. Odpowiadała za niego atlantycka południkowa cyrkulacja wymienna (AMOC). Spowodowało to szybką utratę lodu arktycznego, którego ogromne ilości zostały wyrzucone do północnego Atlantyku. Nie tylko chłodził on wody północnego Atlantyku, lecz także zmniejszał ich zasolenie, powodując załamanie działania AMOC, a w efekcie ochłodzenie na kontynencie europejskim.

Grupa naukowców i ekspertów zwraca uwagę na niebezpieczeństwa związane z korzystaniem z geoinżynierii słonecznej. Zaciemnianie promieni słonecznych przez np. wstrzykiwanie do atmosfery miliardów cząstek siarki mających spowolnić skutki globalnego ocieplenia jest potencjalnie niebezpieczne i powinno zostać zabronione. Grozi np. zakłóceniem występowania monsunów w Azji Południowej i Afryce, a także problemami z uprawą roli. 

Jądro Ziemi stygnie szybciej, niż zakładali naukowcy, którzy zbadali przewodnictwo bridgmanitu. Minerał ten znajduje się w dużych ilościach między jądrem a płaszczem wnętrza Ziemi – w miejscu znanym jako Nieciągłość Gutenberga – na głębokości ok. 2900 km. Badacze z Politechniki Federalnej w Zurychu odkryli, że bridgmanit przewodzi ciepło ok. 1,5 raza lepiej, niż wcześniej sądzono, a więc szybciej zachodzi również przenoszenie ciepła z jądra Ziemi do jej warstw zewnętrznych.

Hej! Zainteresował Cię nasz Magazyn? Możesz otrzymywać go regularnie. Podaj swój adres e-mail, a co piątek trafi do Ciebie nasz przegląd istotnych i sprawdzonych informacji ze świata. Miłego czytania!
Naciskając „Zapisz się”, wyrażam zgodę na przesyłanie newslettera przez Outriders Sp. not-for-profit Sp. z o.o. i akceptuję regulamin.
Czytaj również
Dalekosiężny wpływ zmian klimatu i topnienia lodu na środowisko
Dalekosiężny wpływ zmian klimatu i topnienia lodu na środowisko
Naukowcy odkrywają zaskakujące i dalekosiężne skutki topnienia masywnych pokryw lodowych pod wpływem globalnego ocieplenia. Np. zanikanie lodu na Oceanie Arktycznym sprawia, że od powierzchni lodu odbija się mniej promieni słonecznych, więc światło słoneczne mocniej ogrzewa ocean. Cieplejszy ocean ogrzewa z kolei powietrze, zmieniając wzorce pogodowe i wpływając na prąd strumieniowy przepływający nad Ameryką Północną. Jesienią […]
Wpływ chmur na globalne ocieplenie i badania NASA
Wpływ chmur na globalne ocieplenie i badania NASA
Podczas gdy Antarktyda Zachodnia jest jednym z najszybciej ocieplających się miejsc na Ziemi, wschodnia jej część ociepla się znacznie wolniej. Na niektórych terenach jest nawet chłodniej niż w latach 1951–1980. Naukowcy uważają, że powodem jest m.in. dziura ozonowa, która „zmienia cyrkulację wiatrów sterujących pogodą tak, że utrudnia to ucieczkę zimnego polarnego powietrza” – twierdzi Robert […]
U wybrzeży Grenlandii pękają najstarsze warstwy lodu
U wybrzeży Grenlandii pękają najstarsze warstwy lodu
U wybrzeży Grenlandii pękają najstarsze warstwy lodu, które do tej pory pozostawały zamarznięte nawet latem. Najnowsze zdjęcia satelitarne, zrobione w pierwszych tygodniach sierpnia, ukazują rozpadający się lód, który dryfuje, oddalając się od północnych wybrzeży wyspy. Naukowcy twierdzą, że pękanie takich warstw lodu przyspieszy topnienie lodowców w całej Arktyce. Pokrywa lodowa na tym obszarze kurczy się […]
Antarktyda, poziom lodu morskiego i pingwiny Adeli
Antarktyda, poziom lodu morskiego i pingwiny Adeli
Ok. 15 tys. lat temu rosło stężenie dwutlenku węgla w atmosferze. Ocean Południowy zaczął się nagle ochładzać i zwiększyła się pokrywa antarktycznego lodu morskiego. Wtedy poziom CO₂ w atmosferze przestał rosnąć i przez prawie 2 tys. lat utrzymywał się na stałym poziomie ok. 240 ppm. Według naukowców pył i składniki odżywcze osiadały zimą na lodzie […]
Odkrycia geologiczne i nowe spojrzenie na światło
Odkrycia geologiczne i nowe spojrzenie na światło
Zdaniem badaczy z Kalifornijskiego Instytutu Technicznego gigantyczne zderzenie protoplanety Theia z proto-Ziemią ok. 4,5 mld lat temu mogło uformować nie tylko ziemski Księżyc, lecz także dwa regiony wielkości kontynentu w płaszczu Ziemi. Naukowcy nawiązują do odkrycia w latach 80. XX w. dwóch obszarów niezwykłego materiału umiejscowionych głęboko, w pobliżu jądra Ziemi – pod kontynentem afrykańskim […]
Pozostałe wydania