Loading
O projekcie
Szybkie deportacje z USA
Third-Country Asylum Rule
Migracje przez Morze Śródziemne w latach 2012–2016
Wyczerpują się zasoby wody w Ćennaj
Nowe włoskie prawo
Fala ataków na cudzoziemców w Jakucku
Imigracja kluczową kwestią dla Australii
Uchodźca na liście kandydatów do PE
Susze zmuszają do migracji
Prześladowania na Sri Lance
723 tys. Rohingja uciekło do Bangladeszu
Łapówki za rekrutację do programu przesiedleń
Test wieku cudzoziemców zgodny z prawem
Powroty z krajów Zatoki Perskiej
Checkpoint z łącznością 5G
Job-speed-dating dla uchodźców
Przygotowania do ewakuacji
Nerka za obietnicę pomocy w przeprawie przez morze
Niemcy wydaliły rekordową liczbę cudzoziemców
Kanada przyjmie 750 uchodźców z Libii
Ksenofobiczne ataki na wenezuelską społeczność
Karawana z San Pedro Sula
Strefa tranzytowa na Węgrzech
Kamizelki
Niewidzialni
Migranci w Polsce
Mur na granicy serbsko-węgierskiej
Patrol Frontexu
Ośrodek w Kofinou
Spoterzy na Lesbos
Punkt przyjęć
Przejście graniczne Macedonia-Serbia
2015
2016
2017
2018
2019

1,4 mln osób przekroczyło Morze Śródziemne w latach 2012–2016 w poszukiwaniu lepszego życia lub uciekając przed konfliktami, kryzysem klimatycznym lub głodem. Według danych Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) w tym samym czasie co najmniej 8100 osób zginęło na Morzu Śródziemnym. W Europie napływ imigrantów osiągnął najwyższy poziom w latach 2015–2016. Unia Europejska zdecydowała się wdrożyć system relokacji uchodźców w ramach solidarności europejskiej, co pozwoliłoby kierować osoby ubiegające się o azyl w UE do różnych krajów członkowskich.

Wcześniej rozporządzenia Dublin II (2003 r.) i Dublin III (2013 r.) określały „kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego UE odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony w Unii Europejskiej”. Kryteria stosowane przy przyjmowaniu uchodźców opierały się m.in. o: „względy rodzinne, niedawne posiadanie wizy lub zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim i sposób, w jaki wnioskodawca przekroczył granicę UE (legalnie czy nielegalnie)”. W większości przypadków za osoby ubiegające się o azyl odpowiedzialny był „kraj, w którym po raz pierwszy przekroczyły terytorium UE”, wyjaśnia Natascha Zaun z London School of Economics and Political Science. Dlatego właśnie Włochy i Grecja, kraje leżące przy głównych szlakach morskich do Europy, były zobligowane do przyjmowania największej liczby migrantów.

W 2015 r. Unia Europejska zaproponowała system relokacji uchodźców – trwający dwa lata program, w ramach którego kraje wchodzące w skład UE miały, na zasadzie wolontariatu, przyczynić się „do zapewnienia sprawiedliwego podziału odpowiedzialności” w kwestii przyjmowania migrantów. Ok. 160 tys. osób miało zostać przeniesionych z Grecji i Włoch do innych krajów członkowskich.

Z danych Parlamentu Europejskiego wynika, że po czterech latach działania programu tylko 29 144 uchodźców spośród 160 tys. osób wzięło udział w systemie relokacji. Dania, Węgry, Islandia i Polska nie przyjęły ani jednej osoby. Najwięcej uchodźców trafiło do Niemiec (5446 osób z Włoch i 5391 z Grecji), Finlandii (która, mimo że jest jednym z najmniejszych krajów europejskich, przyjęła 779 osób z Włoch i 1202 z Grecji), Irlandii (1022 osoby z Grecji), Szwecji (1392 osoby z Włoch i 1656 z Grecji), Holandii (1020 osób z Włoch i 1755 z Grecji), Portugalii (356 z Włoch i 1192 z Grecji) oraz Hiszpanii (235 z Włoch i 1124 z Grecji).

To właśnie Portugalia jest jednym z najbardziej przyjaznych uchodźcom krajów – premier António Costa wyraził gotowość przyjęcia 10 tys. migrantów. „Przyjmiemy więcej uchodźców, ponieważ jesteśmy do tego przekonani, a nie dlatego, że tak jest wygodniej” – powiedział Costa.

Według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji w 2019 r. 555 osób zginęło w drodze do Europy, natomiast w całym 2018 r. – 924 osoby.

×

Monitor Migracji

Migracje to jedno z większych wyzwań obecnego świata. To pojęcie szerokie, obejmujące uchodźców, IDPs, ale też migrantów zarobkowych. Monitor migracji to projekt transgraniczny, którego celem jest kompleksowe monitorowanie różnych aspektów tego zjawiska. Wspólnie z reporterami oraz redakcjami z całego świata pokazujemy, jak w różnych miejscach wygląda obecnie sytuacja migrantów.

Obecna wersja to prototyp, który cały czas rozwijamy.

×
×